الگوی تبلیغی ـ ارتباطی حضرت ابراهیم(ع)/مهدی شفیق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

  فرستادگان الهی­، مأمور به تبلیغ بوده­اند و همواره راهنمایی بشریت را به عهده داشتند. از این‌رو، شایسته است که رفتار و گفتارهای­شان را به­عنوان الگو مطلوب قرار داده شود و از شیوه­های تبلیغی، پیام‌رسانان الهی؛ برای تعمیق و تبیین معارف دینی در جامعه به کار گرفته شود.
در نوشته حاضر، از روش تفسیری و تحلیلی، استفاده‌شده است و هدف از این تحقیق دستیابی به الگوی تبلیغی ـ ارتباطی حضرت ابراهیم(ع) است که او، یکی از فرستادگان الهی بوده است و در راستای تبیین دین الهی تلاش­های فراوانی کرده است. ازاین‌جهت، شیوه­های تبلیغی ـ ارتباطی ایشان، الگوی مناسبی برای طلاب، مبلغان، است. استفاده از شیوه­های تبلیغی و الگو قراردادن حضرت ابراهیم (ع) برای مبلغان، می­تواند در چگونگی ارسال پیام و ارتباط با مخاطبان و بالا بردن سطح اطلاعات علمی و به‌روزرسانی پیام‌های تبلیغی، کمک کند. با این کار می­تواند از اعتقادات و مقدسات دینی به شکل علمی و منطقی، دفاع کند.
 با توجه به شخصیت الگوی حضرت ابراهیم (ع) و جغرافیای زمانی و مکانی، دوران آغاز تبلیغی ایشان و ویژگی­های آن دوره، موردپژوهش قرارگرفته است و می­توان آن حضرت را الگوی مناسبی؛ هدایت­گری، توسعه­فرهنگی، صلابت تبلیغی، امامت و پیشوایی، مبارزه با بدعت­ها و خرافات­زدایی از فرهنگ عمومی، برشمرد.
تبیین این‌گونه مباحث، راجع به الگوی تبلیغی، ارتباطی، می­تواند راه رسیدن به اهداف تبلیغی و ارتباط دقیق­تر با مخاطبان را برای مبلغان، آسان­تر کند.

کلیدواژه‌ها